Bu öğeden alıntı yapmak, öğeye bağlanmak için bu tanımlayıcıyı kullanınız:
http://acikerisim.ktu.edu.tr/jspui/handle/123456789/2477
Başlık: | Enflasyon ve işsizlikle mücadelede para politikası ve ücret pazarlıkçıları arasındaki stratejik etkileşim |
Diğer Başlıklar: | The strategic interaction between monetary policy and wage bargainer in fighting inflation and unemployment |
Yazarlar: | Güler, Aslı |
Yayın Tarihi: | Tem-2008 |
Yayıncı: | Karadeniz Teknik Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / İktisat Bölümü |
Özet: | Enflasyon ve işsizliğin politik-ekonomik düzenlemesi, para politikası yapıcıları ile ücret pazarlıkçılarının etkileşim içinde oldukları kurumsal ağa bağlıdır. Merkez bankası bağımsızlığı ile ücret pazarlığı koordinasyonu, işsizlik ve enflasyon seviyesinin belirlenmesinde birbirleriyle etkileşim içindedirler. Bu çalışmanın temel amacı, bu aktörlerin nasıl etkileştiklerini, enformasyon ve yetenek düzeylerinin ne olduğunu ve etkileşimleri sonucu ortaya çıkabilecek muhtemel sonuçları göstermektir.Merkez bankası bağımsızlığı, rasyonel beklentilerin geçerli olduğu bir ekonomik düzende reel etkiler meydana getirebilmektedir. Bu reel etkilerin ortaya çıkabilmesi, sadece merkez bankasının muhafazakarlık derecesine değil, aynı zamanda ücret pazarlığının kurumsal yapısına ve optimal davranış üzerinde koordine olabilme yeteneklerine bağlıdır.Bağımsız bir merkez bankası, ücret pazarlığının enflasyonun yükselmesine neden olmadığı durumda, daraltıcı para politikası uygulamaya gerek duymaz. Küçük ücret pazarlığı birimleri, ücret kararlarının ekonominin geri kalanı üzerinde meydana getirebileceği etkiyi hesaba katamazlar. Bu durum ücret sözleşmelerinin optimal olmayan bir artış içermesine neden olur. Aksine, yeterli büyüklükteki pazarlık birimleri ise, sözleşme yaparken, ekonomi üzerinde meydana getirebilecekleri enflasyonist etkiyi göz önünde bulundururlar.Bu nedenle, ücret pazarlığının koordinesiz olması durumunda, merkez bankası enflasyonu belli bir reel maliyet karşılığında düşürebilecektir. Diğer taraftan, pazarlığın oldukça koordineli olduğu durumda ise, enflasyonu düşürmek için herhangi bir reel bir maliyete katlanılmak zorunda kalınmayacaktır. The politico-economic regulation of unemployment and inflation depends on the network of institutions in which monetary policy makers and wage bargainers are interacting. Central bank?s independence, and coordination in wage bargaining interact in the setting of unemployment and inflation. The main aim of this study is to shown how those actors interact, what capabilities and information are available to them, and the likely outcomes of their interactions.Central bank independence has real effects, even given fully rational expectations. The real effects of a central bank?s conservatism hinge not only on the credibility of that conservatism, but also upon institutional structure of wage bargaining and the incentives and capacity of wage bargainers to coordinate their behavior on optimal stance.An independent central bank does not need a restrictive monetary policy if wage bargaining are already conducive toward low inflation. Small bargaining units can not take into account the effect of their inflationary settlements on the rest of the economy, so their settlement include an suboptimal wage increases. Conversely, if bargaining unit is sufficiently large, it can consider its inflationary consequences on the economy.For this reason, when wage bargaining coordination is low, central bank can reduce inflation with adverse effects on the real economy. On the other hand, if wage bargaining is well coordinated, central bank can reduce inflation without any adverse effects on the real economy. |
URI: | http://acikerisim.ktu.edu.tr/jspui/handle/123456789/2477 |
Koleksiyonlarda Görünür: | İktisat |
Bu öğenin dosyaları:
Dosya | Açıklama | Boyut | Biçim | |
---|---|---|---|---|
231981.pdf | 685.98 kB | Adobe PDF | ![]() Göster/Aç |
DSpace'deki bütün öğeler, aksi belirtilmedikçe, tüm hakları saklı tutulmak şartıyla telif hakkı ile korunmaktadır.