http://acikerisim.ktu.edu.tr/jspui/handle/123456789/1651 2026-04-18T12:11:48Z http://acikerisim.ktu.edu.tr/jspui/handle/123456789/6201 Title: Trabzon kemençe sözlü icra geleneği ve kemençe sanatçılarının repertuvarları üzerine bir araştırma Authors: Elieyioğlu, Serap Cengiz Abstract: Bu çalışmada Türk sözlü kültür icra geleneği içerisinde önemli bir yere sahip olan Trabzon kemençe sözlü icra geleneği, geleneğe ait unsurlarla beraber ortaya konulmuştur. Trabzon yöresi kemençe sanatçılarının repertuvarları transkribe edilmiş repertuvarlarda yer alan temalar, kavramlar, sembol ve motifler detaylıca incelenmiştir. Çalışmamızın "Giriş" bölümünde âşıklık geleneğinin oluşumuna kısaca değinilmiş, ardından araştırmanın probleminden, yönteminden, kapsamından ve amacından bahsedilmiştir. Birinci bölümde çalışma sahasının tarihi, coğrafi ve sosyokültürel durumu genel hatlarıyla açıklanmıştır. İkinci bölümde Trabzon kemençecilik sözlü icra geleneği daha önce yapılan alanyazından hareketle değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde transkribe edilen metinler yapılarına, vezinlerine, konularına göre tasnif edilmiştir. Metinler; ölçü, bent, bağlantı, kafiye örgüsü ve redif açısından irdelenmiştir. Metinlerde kalıp ifadeler tespit edilmiş, aralarındaki bağlantı ve ilişkiler ortaya konulmuştur. Dördüncü bölümde metinlerin tahlili yapılmış kavramlar, sembol ve motifler detaylıca açıklanmıştır. Beşinci bölümde kemençe sanatçılarının biyografilerine yer verilmiş ve kayıtların transkripsiyonlu metinleri yer almıştır. Sonuç bölümünde tüm bu verilerden hareketle geleneğin kemençe sanatçıları tarafından bölgede halen güçlü bir şekilde devam ettiği; horonun, atma türkünün yöre insanın kimliğinde önemli bir yere sahip olduğu; dinleyici kitlesinin ve popüler kültürün kemençe sanatçılarının repertuvarları üzerinde baskın bir rol oynadığı; Trabzon kemençe sözlü icra geleneğinin âşıklık geleneğinden kesin çizgilerle ayrılmadığı gibi sonuçlara ulaşılmıştır. In this study, Trabzon kemancha oral performance tradition, which has an important place in the Turkish oral culture performance tradition, has been analyzed with the elements belonging to the tradition. The themes, concepts, symbols and motifs in the transcribed repertoires of the Trabzon region's kemancha artists were studied in detail. In the "Introduction" section of our study, the formation of the tradition of minstrelsy was briefly mentioned, and then the problem, method, scope and purpose of the research were mentioned. In the first part, the history, geographical and sociocultural situation of the study area is explained in general terms. In the second part, Trabzon kemancha oral performance tradition has been evaluated with reference to the former relevant literature. In the third chapter, the transcribed texts are classified according to their structure, meter and subject. The form / structure features of the texts are mentioned, and they were examined in terms of the structure of the measures, bent and connections, rhyme pattern and redif angles. Mold expressions were deteced in the texts, the connections and relationships between them were revealed. In the fourth chapter, the analyzed concepts, symbols and motifs of the texts are explained in detail. In the fifth chapter, the biographies of the kemancha artists and the transcribed texts of the records were included. In the conclusion, it is concluded that, based on all these datas, the tradition is still strongly continued in the region by kemancha artists; that the horon, the battle of words song has an important place in the identity of the local people; that the audience and popular culture play a dominant role in the repertoire of kemancha artists; the Trabzon kemancha oral performance tradition is not separated from the tradition of minstrelsy at all. 2020-08-01T00:00:00Z http://acikerisim.ktu.edu.tr/jspui/handle/123456789/6200 Title: Türkiye'de siyasi partiler maliyesi ve siyasi partilere yapılan devlet yardımlarının analizi Authors: Acinöroğlu, Serkan Abstract: Ülkemizde demokratik sistem içerisinde birden çok parti faaliyet göstermektedir. 1983 yılında yürürlüğe giren Siyasi Partiler Kanunu bu siyasi birliklerin çalışma usul ve esaslarını düzenlemektedir. Kuruluş ve örgütlenmeleri yanında mali konularda da hükümler ifade eden Kanun, partilerin elde edecekleri gelir ve yapacakları harcamaların hangi durumlarda ne şekilde gerçekleşmesi gerektiğini de düzenlemektedir. Dernek sayılmayan, ticari kâr amacı gütmeyen partilerin bir mali hesap birliğine ihtiyaç duymaları onların faaliyetlerinin siyasi amaçları doğrultusunda gerçekleştirdiklerinin takibini sağlamaktadır. Siyasi partiler farklı gelirlere sahiptirler. Bu gelir kalemlerinden biride devlet yardımlarıdır. Devlet yardımları genel bütçe gelir tahminin belirli oranlarında hazine tarafından yapılmaktadır. 1965'li yıllardan günümüze gelen devlet yardımları bu süreç içersinde siyasi iradenin uygulamış olduğu birçok değişikliğe uğramıştır. Günümüzde siyasi partilere uygulana mali yaptırımlar içinde en önemlisi ise devlet yardımından yoksun bırakma cezasıdır. Bu ceza ilk olarak AK Parti'ye uygulanmıştır. Uygulama ile cezanın uygulanış şekil ve şartları da belirgin hale gelmiştir. Siyasi partilerin hazineden almış olduğu bu pay nedeniyle kamuoyuna bir hesap verme zorunluluğu bulunmaktadır. Çünkü hazineden yapılan yardım, ülke vatandaşlarının ödediği vergi, resim, harç vb. gelirlerden ödenmektedir. Bundan dolayı partilerin mali denetimi yasal açıdan zorunluluk arz etmektedir.Siyasi partiler örgütlenmelerinin sonucu olarak, bütçelerini hazırlarlar, gelir-gider ile ilgili hesaplarını ilgili defterlere kaydederler ve denetim için dönem sonu kesin hesaplarını hazırlar. Kamu yararına çalışan dernek hükümlerine haiz olmayan partiler içinse belirli vergi istisna ve muafiyetleri de diğer vergi kanunlarında belirtilmiştir. Partilerin ticari faaliyette bulunmaları kanunca yasaklanmış ve belirli gerçek veya tüzel kişilerden borç almasına izin verilmemiştir. Kâr amacı gütmemeleri nedeniyle vergi kanunlarından arındırılmış, belirli faaliyetleri vergi uygulamalarının konusu içersinde yer alsa da bu birliklere muafiyet hakkı tanınmıştır. In our country, a lot of political parties display activity. The law of Political Parties, which was put into action in 1983, regulates those political organizations work procedures and fundamentals. It states the rules related to parties? financial issues besides the rules about their foundation and organization. The law, also, regulates the ways of gaining income and the kinds of expenditures for political parties. Political parties which are considered as non-profit associations need financial account unity, and this situation allows us to follow whether their political activities to be done target-oriented or not. Political parties have got different kinds of incomes. One of them is government aid. Government aids are done in certain proportion of overall budget income estimate by the Treasury. Government aids have been changed a lot within the period from 1965 up to now by the implications of political will. Today one of the most important financial sanctions for political parties is the penalty of depriving them of government aid. This penalty was imposed to AK Parti for the first time. With the imposition of the penalty the ways and the circumstances of it were determined.Political parties plan their budgets, put their income-expenditures on the books, and prepare end-of-period final accounts as a result of being an organization. Tax exemptions for political parties which do not pertain to the law related to non-profit associations are specified within other tax laws. For political parties commercial activities are forbidden by the law and they are not allowed to borrow money from corporate entities. They are exempted from paying tax for being non-profit organization; although some of their activities are in the domain of tax applications, these organizations are eligible for exemption. 2010-01-01T00:00:00Z http://acikerisim.ktu.edu.tr/jspui/handle/123456789/5926 Title: Teknokentler, Ar-Ge merkezleri ve tasarım merkezleri: Karşılaştırmalı bir analiz Authors: Güler, Bahadır Furkan Abstract: Üniversite sanayi işbirliği küreselleşen dünyada ülkelerin bilim, teknoloji ve inovasyona yönelik yatırımlarında önemli bir yer edinmektedir. Bu bağlamda gelişen rekabet ortamında ülkelerin başarı elde edebilmesi, üniversitelerin bilgi çıktıları ile sanayinin mevcut imkânlarını bir araya getiren teknokentler ile mümkün olmaktadır. Diğer taraftan inovatif ürün, hizmet ve süreç üretmek için Ar-Ge faaliyetlerine yönelik yatırımların artırılması gerekmektedir. Bu çerçevede firmaların ayrı birimlerde oluşturduğu Ar-Ge ve tasarım merkezlerine ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmanın temel amacı, Türkiye'de birçok alanda örtüşen teknokentler, Ar-Ge ve tasarım merkezlerinin karşılaştırılarak birlikte varolmalarının gerekli olup olmadığını belirlemektir. Bu doğrultuda Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı'nın yayımladığı 2021 yılı teknokent, Ar-Ge ve tasarım merkezleri istatistikleri ve bu yapılara yönelik yasal çerçeve kullanılarak karşılaştırmalı bir analiz yapılmıştır. Elde edilen bulgulara göre Türkiye'de teknokentler ile Ar-Ge ve tasarım merkezleri benzer amaçlarla kurulmuş olmasına karşın, aralarında birçok farklılık tespit edilmiştir. Birlikte değerlendirildiklerinde ilgili yapıların istihdama, ihracata ve milli hasılaya katkılarının sınırlı kaldığı saptanmıştır. Anahtar Sözcükler: Teknokentler, Ar-Ge Merkezleri, Tasarım Merkezleri, Üniversite Sanayi İşbirliği In the globalizing world, university-industry cooperation has an important place in countries' investments in science, technology, and innovation. In this context, the success of the countries in the developing competitive environment relies on the technocities bringing the knowledge outputs of the universities and the current opportunities of the industry together. On the other hand, the nations must increase investments in R&D activities to produce innovative products, services, and processes. In a similar vein, R&D and design centers founded as separate units by companies are required for these investments. This study compares technocities, R&D, and design centers in Turkey, which functions and aims overlap, to discern whether should do they co-exist together or not. In order to achieve this task, this study conducts a comparative analysis through 2021's statistics of technocity, R&D, and design centers published by the Ministry of Industry and Technology and the legal framework for them. This study's findings suggest that even though their establishment purposes are similar, there are many differences between technocities, R&D, and design centers. Ultimately, this study argues that their contributions to employment, exports and GDP is limited. Keywords: Technocities, R&D Centers, Design Centers, University Industry Cooperation 2022-07-01T00:00:00Z http://acikerisim.ktu.edu.tr/jspui/handle/123456789/5880 Title: İnsani güvenliğin realist açıdan eleştirisi: Avrupa Birliği'nin Covıd-19 pandemisiyle mücadelesi Authors: İlhan, Şeyma Kalyoncu Abstract: İnsanî güvenlik tartışması, Uluslararası İlişkiler disiplinine hâkim klasik güvenlik paradigmasına ilişkin eleştirel yaklaşımlarıyla Soğuk Savaş sonrası dönemde ortaya çıkmıştır. Soğuk Savaş sonrası dönemde özellikle sıcak çatışmaların artışı ve akabinde getirdiği süreçte terör, uluslararası göç, salgın hastalıklar ve ekolojik sorunlar, güvenlik kavramının klasik tanımlarını aşındırarak, güvenliğe ilişkin post-modern yaklaşımların ortaya koyduğu epistemolojik katkılar sunmuştur. Dolayısıyla tehditler sadece devletlerin egemenlik haklarına ve alanlarına yönelik değil; toplumların sağlık, ekonomik ve kültürel refah gibi ihtiyaçlarını da kapsayacak şekilde çeşitlenmiştir. Güvenliğe yönelik tehdit unsurları sınırları aşarak dolaşım kabiliyeti kazanmıştır. Bunun yanı sıra tehdidin mahiyetinin ve hızının değişkenlik göstermesiyle, güvenliğin sağlamasında uzlaşının, kolektif işbirliğinin ve kurumsal yapının önemi, insani güvenlik yaklaşımı tarafından vurgulamıştır. Bu durum, devletlerin insanın güvenliğini sağlamada tek başına yetersiz kaldığını göstermiştir. Bu bağlamda insanî güvenlik, güvenliğin ontolojik merkezine "insanı" alarak "devlet merkezli" güvenlik anlayışını eleştiriye tabi tutmuştur. Bununla beraber, ekoloji, sağlık, sosyal ve ekonomik refah, toplumsal cinsiyet gibi konular üzerinden güvenliğin kapsam ve içeriğine yönelik genişletici katkılar sunmuştur. Dolayısıyla insan güvenliğinin sadece insanın fiziki varlığı ve bütünlüğünü korumaya yönelik olmadığı, psikolojik ve sosyolojik faktörlerin de güvenlik denkleminde geniş bir yer işgal ettiği insanî güvenlik yaklaşımının iddiaları arasındadır. Çalışmanın temel amacı insani güvenlik yaklaşımının ortaya koymuş olduğu argümanların realist perspektiften sorgulanmasıdır. Bu amaç doğrultusunda insani güvenliğin temel bileşenlerinden olan sağlık güvenliğinin tesis edilmesinde, AB'nin pozisyonu ve işlevi incelenecektir. İnsani güvenliğin sağlık güvenliği boyutu AB ve 2019 yılında ortaya çıkan COVID-19 pandemisi özelinde, Avrupa Birliği'nin Birlik olarak verdiği sınav, pandemiyle mücadele uygulamaları üzerinden incelemeye tabi tutulacaktır. Tezin amaçları doğrultusunda, AB düzeyinde ve üye ülkeler nezdinde pandemiyle mücadele uygulamalarının analizi için karşılaştırmalı analiz yöntemi kullanılmıştır. Bununla birlikte tarihsel ve betimsel araştırma yöntemleri de kullanılmıştır. Elde edilen veriler neticesinde AB'nin pandemiyle mücadele noktasında insani güvenliğin tesisinde üye devletlere nazaran daha başarısız kaldığı görülmüş; insani güvenliğin tesisinde ulus-devletlerin kısa vadede daha etkin uygulamalar gerçekleştirdiği sonucuna varılmıştır. Human Security emerged in the post-Cold War era with its critical approaches to the classical security paradigm, which dominates the International Relations Discipline. In the post-Cold War period, especially during the rise of hot conflicts and subsequent periods, terrorism, international migration, epidemics and ecological problems have eroded the classical definitions of the concept of security, providing epistemological contributions by post-modern approaches to security. Therefore, the threat is not only directed towards the sovereign rights and areas of states but also diversified to cover the needs of communities such as health, economic and cultural well-being. The threats to security have crossed the boundaries and gained the ability to roam. In addition, the nature and speed of the threat varies, and the importance of consensus, collective cooperation and institutional structure in ensuring security is emphasized by the human security approach. Therefore, this situation has shown that states are insufficient alone in ensuring the safety of the individual. In this context, human security has criticized the "State-centered" security approach by taking "human" to the ontological center of security. In addition, it has made expansive contributions to the scope and content of security on issues such as ecology, health, social and economic well-being, and gender. Therefore, it is among the claims of the human security approach that human security is not only aimed at protecting the physical existence and integrity of the human, but also that psychological and sociological factors occupy a large place in the security equation. The main purpose of this study is to question the arguments of the human security approach from a realist perspective. For this purpose, the position and function of the EU in establishing health security, which is one of the basic components of human security, will be examined. In the context of COVID-19 pancemic that emerged in 2019, and the EU, the health security dimension of human security will be examined through the European Union's struggle against the epidemic and its practices. For the purposes of the thesis, the comparative analysis method was used to analyze the practices of combating the epidemic at the EU level and in the member states. In addition, historical and descriptive research methods were also used. As a result of the data obtained, it has been seen that the EU has failed in the establishment of human security in the fight against the epidemic compared to the member states. With this, it has been concluded that nation-states perform more effective practices in the short term in the establishment of human security. 2022-06-01T00:00:00Z